homofilie


Het is gebruikelijk geworden de voorliefde voor het eigen geslacht 'homosexualiteit' te noemen, maar de keuze van dat woord is kenmerkend voor de geestesgesteldheid van het huidige tijdsgewricht, die geheel op het uiterlijke is gericht. De aandacht is niet gericht op de gééstelijke band die er kan ontstaan tussen twee persónen, ongeacht hun geslacht, maar alleen op de gesláchtelijke kenmerken van die verhouding. Wordt echter de wezenlijke band tussen twee mensen in ogenschouw genomen, dan gaat het om de liefde voor iemand van het eigen geslacht, waarvoor het juiste woord is: 'homofilie' ('houden van hetzelfde').
Homofilie is een verschijnsel dat zich door de eeuwen heen en overal op aarde heeft voorgedaan, en niet alleen in de mensheid, maar ook overal in het dierenrijk voorkomt. De mannelijke homofiel heeft vrouwelijke hersenen en omgekeerd, en ook is gebleken dat het onmogelijk is homofilie te behandelen alsof het een afwijking zou zijn. Die feiten worden begrijpelijk als de vraag wordt gesteld wat de oorzaak is van het verschijnsel. Om het antwoord te vinden is het nodig op dezelfde wijze als bij de betekenis van beide woorden is gedaan, op zoek te gaan naar de wezenlijke grondslag van deze tijdelijke wereld.

Die grondslag is een geestelijke wereld, die naast deze stoffelijke wereld bestaat en die, onzichtbaar voor de mens op aarde, deze wereld geheel doordringt. Daar blijkt de menselijke geest te bestaan in zijn vrije toestand, ongehinderd door de remmende zwaarte van het lichaam. Van daaruit vindt steeds opnieuw de geboorte plaats in een lichaam in deze stoffelijke wereld, waarvan het de bedoeling is dat de mens hier een toestand mee kan maken, waarin die schijnbaar aan zichzelf is overgeleverd. In die toestand moet de mens zelfstandig zijn eigen geestelijke vermogens leren gebruiken om zich staande te kunnen houden in de tijd, die als het ware als een stroom van gebeurtenissen op de mens toekomt - gebeurtenissen, die met de vermogens moeten worden verwerkt. Daardoor neemt de mens toe in het bewuste en beheerste gebruik van de vermogens en de daaruit voortvloeiende geestelijke groei naar innerlijke zelfstandigheid is de zin van de aanwezigheid van de mens in dit stoffelijke bestaan.
Nu blijken er in de geestelijke wereld mannelijke en vrouwelijke geesten te bestaan. Het wezenlijke onderscheid tussen die twee is, dat in de mannelijke geest de volgorde van de mogens is: waarnemen, dénken, voelen en willen, waarbij de nadruk op het denken valt; terwijl in de vrouwelijke geest de volgorde is: waarnemen, vóelen, denken en willen, de nadruk valt op het voelen. Meestal daalt bij de geboorte op aarde een mannelijke geest af in een mannelijk lichaam en een vrouwelijke geest in een vrouwelijk lichaam, maar daar de aarde een leerschool is voor de geest en mannen en vrouwen met elkaar moeten leren omgaan, komt het ook voor dat een mannelijke geest een bestaan op aarde meemaakt in een vrouwelijk lichaam en omgekeerd een vrouwelijke geest in een mannelijk lichaam, om het andere geslacht goed te leren kennen. Dit is de oorzaak van homofilie.
De toestand van homofilie - het zelf ervaring opdoen met het andere geslacht door in het lichaam ervan te leven - is een onmisbaar leermiddel voor de geestelijke ontwikkeling van de mens, noodzakelijk om goed met het andere geslacht samen te kunnen leven. Daardoor heeft iedere menselijke geest deze toestand ooit zelf meegemaakt in een vorig bestaan.

In grote lijnen zijn er bij de geboorte in een andersgeslachtelijk lichaam in het bestaan op aarde drie ontwikkelingen mogelijk: de geest aanvaart het andere lichaam en gedraagt zich ernaar; het andere lichaam wordt wel aanvaard, maar het eigen geslacht komt in het gedrag toch tot uiting; of het andersgeslachtelijke lichaam wordt niet aanvaard.
- Wordt het andere geslacht van het lichaam geheel aanvaard, dan hoeft van het eigen geslacht van de geest niets merkbaar te worden in het gedrag, maar in andere gevallen kan het geslacht wel min of meer merkbaar worden, waardoor een mannelijke vrouw of een vrouwelijke man verschijnt; om het evenwicht te vinden zullen zij op zoek gaan naar in volgorde een vrouwelijke man of een mannelijke vrouw als partner.
- Wordt het lichaam wel aanvaard, maar blijft het gedrag dat van het eigen geslacht, dan ontstaat het verschijnsel van de homofilie. In een mannelijke homofiel huist een vrouwelijke geest die daarom op zoek gaat naar een man. Aangezien heterofiele mannen een vrouw zoeken en geen man, zal een mannelijke homofiel in die groep mannen niet slagen. Hij zal pas slagen in de groep van andere homofiele mannen, aangezien daarin vrouwelijke geesten huizen die zelf ook op zoek zijn naar een man.
Omgekeerd huist in een vrouwelijke homofiel een mannelijke geest die daarom op zoek gaat naar een vrouw. Aangezien heterofiele vrouwen een man zoeken en geen vrouw, zal een vrouwelijke homofiel in die groep vrouwen niet slagen. Zij zal pas slagen in de groep van andere homofiele vrouwen, aangezien daarin mannelijke geesten huizen die zelf ook op zoek zijn naar een vrouw.
Dat er in homofiele koppels evengoed sprake is van een 'mannelijker helft' en een 'vrouwelijker wederhelft', wordt veroorzaakt door het verschil in persoonlijkheid. Ligt de nadruk op het denken, willen en de uitgekeerde instelling, dan doet de persoonlijkheid mannelijker aan, ligt de nadruk op het waarnemen, voelen en de ingekeerde instelling, dan vrouwelijker.
- Tenslotte komt de toestand voor dat het andersgeslachtelijke lichaam niet wordt aanvaard; deze toestand heet 'genderdysforie' (onvrede over het geslacht). De vrouwelijke geest in een mannenlichaam gaat dat vrouwelijk kleden en omgekeerd, en het ongenoegen met het 'verkeerde lichaam' kan zo groot worden, dat het besluit wordt genomen door middel van hormonen en een operatie het lichaam aan te passen aan het geslacht van de geest die in dat lichaam woont.
Klik hier voor de samenvatting van een uitgebreid artikel over homofilie.


terug naar de vragenlijst






^