zelfbewustzijn


Zelfbewustzijn is: 'zich van zichzelf bewust zijn'; het is de bewustzijnstoestand waarin de geest verkeert, als de werkzaamheid van de ontwikkelde vermogens door zelfbezinning in de oorsprong van hun werking, de geest zelf, is ingekeerd.
Door de ontwikkeling van de vermogens en door zelfbezinning gaat de geest steeds meer bewust vanuit zichzelf als géést leven; want door de werkzaamheid van de vermogens in zichzelf te ervaren, komt de geest tot zelfbeleving en daardoor tot zelfbesef, tot zelfkennis. Alleen door zelfbezinning komt de geest tot kennis van zichzelf als de vermogende, uit zichzelf werkzame geest, de bewuste levenskracht.
Deze bewustzijnstoestand wordt blijvend, als de geest steeds de werkzaamheid van de vermogens in zichzelf ervaart en zo in een toestand van zelfbesef verkeert. In deze toestand verblijft de geest voordurend in het innerlijke rustpunt, het eeuwige nú.


terug naar de woordenlijst






^