Zeven Aramese woorden van Jezus, nu júist vertaald

De uitgeschreven tekst van:
Veil of the Hidden, video https://youtu.be/dlfRZPvRRKg?si=NffGL11J7x0A3QUS

Ontdek de verborgen wijsheid van het Aramees met onze nieuwste inzichten. In deze boeiende video onthullen we zeven uitdrukkingen die elke christen zou moeten kennen en die esoterische wijsheid bevatten voor geestelijk ontwaken. Ga met ons mee op reis, terwijl we de diepe betekenissen en historische relevantie achter deze gezegden van Jezus verkennen. Of je nu je geloof verdiept of op zoek bent naar nieuwe geestelijke waarheden, deze uitdrukkingen zullen je begrip van en verbinding met je overtuigingen versterken.

Inhoud
Inleiding
1. Betekenis van zeven Arameese woorden
2. De toepassing ervan
3. Samenvatting
4. Het oorspronkelijke Aramese ‘Onze Vader’

Inleiding
Heb je je ooit afgevraagd of de Jezus waarover je hebt geleerd, woorden sprak die nooit goed vertaald zijn? Woorden die, als ze in hun oorspronkelijke, Aramese taal zouden worden begrepen, alles wat je dacht te weten over vergeving, gebed en de aard van de werkelijkheid, zouden veranderen. Al 2000 jaar is het christendom gebouwd op Griekse en Latijnse vertalingen van wat Jezus zei. Maar Jezus sprak geen Grieks noch Latijn. Hij sprak Aramees, een taal zo oud, zo mystiek, dat elk woord meerdere betekenislagen in zich draagt, die moderne vertalingen hebben uitgewist.

Wanneer je deze zeven Aramese woorden hoort die Jezus sprak, wanneer je begrijpt wat ze werkelijk betekenen, dan stort het hele fundament van religieuze controle, schuldgevoel en scheiding in elkaar. Wat ik met je ga delen, kan niet alleen je kijk op het christendom veranderen, maar ook hoe je je eigen goddelijke natuur ervaart.
Stel je voor dat elke preek die je hebt gehoord, elk bijbelvers dat je hebt onthouden, gebaseerd was op een vertaling van een vertaling van een vertaling. Stel je voor dat de oorspronkelijke woorden, de klanken die Jezus' lippen verlieten, een wijsheid bevatten, die de moderne taal simpelweg niet kan weergeven. Wat als ik je vertelde dat het Onze Vader dat je opzegt, niet overeenkomt met wat Jezus werkelijk zei? Dat hij, toen hij sprak over het koninkrijk der hemelen, het niet had over een plaats waar je na je overlijden naartoe gaat, maar over een bewustzijnstoestand die je in het hier en nu al kunt ervaren?

In deze video onderzoeken we zeven specifieke Aramese woorden die Jezus daadwerkelijk heeft gesproken. Geen interpretaties, geen theologische toevoegingen, maar de mystieke, originele woorden. We zullen onderzoeken wat ze in zijn tijd betekenden, hoe ze verkeerd vertaald zijn en, belangrijker nog, hoe het begrijpen van hun ware betekenis een rechtstreekse ervaring van het goddelijke kan ontsluiten, die geen enkele instelling kan bieden. Dit gaat over het terugwinnen van inzichten, die je door vertalingen uit het oog zijn geraakt.

Om te begrijpen waarom deze zeven Aramese woorden zo diepgaand van belang zijn, moeten we eerst teruggaan naar het stoffige, door de zon verschroeide landschap van het eerste-eeuwse Galilea. Jezus was geen christen. Het christendom bestond nog niet. Hij was een Joodse mysticus, een rabbi (godsdienstleraar), die door de heuvels van een door Rome bezet land liep en een taal sprak, die al oud was toen hij er nieuw leven in blies. Aramees was niet alleen een handelstaal of een taal voor dagelijkse gesprekken. Het was de taal van de Babylonische mysteriescholen, de taal van de Zoroastrische magië;rs, de heilige taal die het kosmologische begrip van de werkelijkheid, in zich droeg.

Toen Jezus sprak, sprak hij in een taalkundig weefsel, waarin elk woord meerdere betekenislagen bevatte. Aramees is een Semitische taal waarin woorden zijn opgebouwd uit woordstammen van drie letters, en elke stam resoneert met een spectrum aan onderling verbonden begrippen en hun woorden. Een enkel woord kon tegelijkertijd adem, geest, wind en goddelijke aanwezigheid betekenen ['roeach']. Dit was geen poëtische frase. Zo begreep de oude geest het universum als een verenigd veld van bewustzijn waarin niets gescheiden was, waar het stoffelijke en het geestelijke één voortdurende werkelijkheid vormden [immers door God geschapen].
Maar toen gebeurde er iets ongelukkigs. Binnen enkele decennia na Jezus' dood werden zijn leringen in het Grieks opgeschreven door mensen die hem nooit hadden horen spreken, die probeerden zijn radicale mystieke inzichten in te passen in aardse filosofische kaders. Grieks is een taal van precisie, van definitie, van filosofie. Het is geschikt voor het scheppen van categorieë;n, onderscheidingen, grenzen. Wanneer je het vloeiende, alzijdige bewustzijn van het Aramees vertaalt naar de rigide structuur van het Grieks, verlies je niet alleen nuances, maar ook gehele inzichten.
Neem bijvoorbeeld de politieke context. Het Romeinse Rijk had [volgens Constantijn] het christendom nodig als instrument van controle, eenwording, niet van persoonlijke bevrijding. Toen keizer Constantijn de christelijke leer vaststelde tijdens het Concilie van Nicea in 325 n.Chr., stond geestelijke waarheidsvinding niet op het programma. Het ging om de eenheid van het rijk, waarvoor iedereen dezelfde leerstukken moest aanhangen. De mystieke, persoonlijke, ervaringsgerichte leringen, die de hië;rarchische machtsstructuren niet nodig hadden, moesten daarom worden geneutraliseerd. [En Jezus werd van een lastige, staatsgevaarlijke klokkenluider omgevormd tot een zachtmoedige, ongevaarlijke ‘lieve Heer’(!)]

En wat is er een betere manier dan die woorden verkeerd te vertalen door 'het koninkrijk der hemelen is in jou' te veranderen in 'het koninkrijk der hemelen is nabij', waardoor het iets uiterlijks wordt, iets dat in de toekomst kan worden beheerst door keizers en priesters, in plaats van iets, wat toegankelijk is voor iedere mens op dit moment?
Het Aramees dat Jezus sprak, was specifiek het Galileese dialect, beï;nvloed door de Joodse mystieke tradities, die later zouden opduiken in de Kabbala, de Merkaba-literatuur en geschriften van de Essenen, die zijn gevonden in de Dode Zee-rollen. Deze gemeenschappen begrepen iets, wat de moderne religie vergeten is: dat woorden niet zomaar symbolen zijn. Het zijn vibrerende sleutels. De Hebreeuwse en Aramese alfabetten werden beschouwd als heilige geometrieë;n. Elke letter is een toegangspoort tot het goddelijke bewustzijn [zie '1 het Hebreeuwse alfabet' in het Menu].

Toen Jezus sprak, bracht hij niet alleen informatie over. Hij schiep de werkelijkheid door middel van geluid, door bedoeling, door de juiste afstemming van kosmische principes. Geleerden zoals Roco Erico, Neil Douglas Klotsz en George Lamsa hebben hun leven lang besteed aan het herstellen van deze oorspronkelijke Aramese betekenissen, door oude Peshita-teksten te vergelijken met Griekse manuscripten - en de verschillen zijn verbijsterend.
Wat hieruit naar voren komt, is niet de religie van schuld, erfzonde en verlossing door een voor ons lijdende verlosser [het paulinische christendom], die ons is geleerd, maar een leer van rechtstreekse aanwezigheid, eenheid, bewustzijn en de onmiddellijke beschikbaarheid van goddelijke verwerkelijking.
Jezus stichtte geen nieuwe religie [Hij vervulde de Tenach en zei dat niets daaruit verloren zou gaan]. Hij wees op een oeroude waarheid die aan alle religies voorafging:
- Dat je niet gescheiden bent van het heilige.
- Dat de hemel geen plaats is, maar een bewustzijnstoestand.
- Dat verlossing niet iets is wat je geschonken krijgt, maar iets is, wat je je van jezélf weet te herinneren.
terug naar de Inhoud

1. Betekenis van de zeven Arameese woorden
Dit is nu belangrijker dan ooit, omdat we leven in een tijdperk waarin de oude instituties afbrokkelen. Mensen verlaten massaal religieuze instellingen, niet omdat ze hun geloof in het heilige hebben verloren, maar omdat ze de kloof voelen tussen de vertaalde leer en de levende waarheid. Wanneer je de volgende zeven Aramese woorden: abwun, malkutha, shbuk, aykana, khobane, tethey, taba, in hun oorspronkelijke betekenis hoort, herkent je ziel iets in ze. Het is alsof je thuiskomt in een taal die je sprak, voordat taal bestond.

1. Abwun. Laten we beginnen met het eerste woord, een woord dat je begrip van alles wat Jezus leerde volledig zal veranderen. Het woord is ‘abwun’, wat is vertaald als 'onze vader' in het gebed ‘Onze Vader’. Maar dit is wat ze je nooit hebben verteld. Abwun betekent niet vader, zoals een man met een baard die op een troon in de wolken zit. In het Aramees komt abwun van het grondwoord 'ab', dat de ‘bron van al het leven’ betekent, zoals een fontein die nooit ophoudt te stromen [de geest]. Het betekent de ademende levenskracht die in alles aanwezig is, in jou, in de bomen, in de sterren, in elk atoom van de schepping.
Toen Jezus abwun zei, wees hij naar de adem die nu in en uit je longen stroomt. Hij zei dat het goddelijke niet ergens ver weg is. Het is zo dichtbij als je volgende ademhaling. Het is de scheppende levenskracht, die je laat ademen en je hart laat kloppen, zonder dat je erbij nadenkt. Stel je voor dat je elke keer dat je inademt, je eraan herinnert dat diezelfde kracht, die inademt, ook de kosmos schiep [de algeest]. Dat is wat Jezus leerde. Niet een afstandelijke vader om wiens goedkeuring je moet smeken, maar een levende aanwezigheid waarin je elk moment leeft. [abwun: algeest-geest]

2. Malkutha. Het tweede woord dat alles verandert, is ‘malkutha’ vertaald als ‘koninkrijk’. Toen Jezus ‘malkutha deshmaya’ zei, wat later ‘koninkrijk der hemelen’ werd, had hij het niet over een plaats met gouden poorten, waar je na je overlijden naartoe gaat als je op aarde goed genoeg was geweest. Malkutha betekent in het Aramees de manier waarop dingen worden geregeerd, de manier waarop dingen stromen en zichzelf organiseren. Het is als de onzichtbare geestkracht die een bloem vertelt hoe te bloeien of een vogel hoe een nest te bouwen [Bhoeddha’s ‘darma’: wereldwet].
Deshmaya betekent niet hemel of lucht daarboven. Het betekent het rijk van licht, van bewustzijn [de geestelijke wereld]. Dus toen Jezus deshmaya zei, zei hij dat de manier waarop goddelijke intelligentie de werkelijkheid organiseert, nu voor jou beschikbaar is in je eigen bewustzijn, op dit moment. Het is niet iets waar je op wacht. Het is niet iets wat je verdient. Het is iets waar je wakker voor wordt, alsof je je ogen opent en plotseling beseft, dat je je hele leven in een tuin der wonderen hebt geleefd. Kun je voelen hoe anders dat is? Hoeveel macht geeft dat je terug in handen? [malkutha deshmaya: geestelijke wereld]

3. Shbuk. Het derde woord is misschien wel het meest revolutionaire van allemaal.
Wat ons is geleerd, is de betekenis van ‘vergeven’ in de zin 'vergeef ons onze schulden'. Maar zo wordt de vertaling een gevangenis. In het Grieks was het woord aime, wat inderdaad vergeven of loslaten betekent. Maar het Aramese 'shbuk' betekent iets veel dieper. Het betekent ontwarren, losmaken, oplossen, iets terugbrengen naar de oorspronkelijke staat, zoals het ontwarren van een knoop in een touw [iets ontwikkelen, de ingewikkeldheid oplossen]. Het gaat er niet om dat iemand anders je vergiffenis schenkt voor je slechte daden. Het gaat erom jezelf te bevrijden van de verwarring waarin je verkeert en die je doet vergeten wie je werkelijk bent [je ontwikkelen en zo jezelf worden].
Zie het zo: stel je voor dat je geest een prachtige draad is. Maar na verloop van tijd raakt die draad verstrikt en in de knoop door angst, schaamte, door alle verhalen die je zijn verteld over dat je niet goed genoeg bent, dat je faalt. Shbuk is de oefening om zelf voorzichtig die knopen te ontwarren. Jezus zei niet dat je een boze god om vergeving moet smeken. Hij leerde je hoe je jezelf kunt bevrijden van de meningen die je gevangen houden [onthechting]. Elke keer dat je wrok loslaat, elke keer dat je stopt met het geloven in een beperkende gedachte ['de mens is slecht en tot geen goed in staat'], oefen je shbuk. Je raakt ontward. [shbuk: zelfonthechting met ontwikkeling als gevolg]

4. Aykana. Het vierde woord is aykana, vertaald als geloof. In het moderne christendom betekent geloof meestal dingen geloven die je niet kunt bewijzen, leerstellingen geloven, alles wat je wordt verteld zonder vragen aanvaarden. Maar in het Aramees betekent aykana iets heel anders. Het komt van een wortel die ‘diep vertrouwen’ betekent, ‘standvastig zijn’, stabiel zijn, zoals een boom met wortels diep in de aarde. Het gaat er niet om de juiste dingen in je hoofd te geloven. Het gaat erom een onwrikbaar gevoel van vertrouwen te hebben in je persoonlijke ervaringen met de [geestelijke] werkelijkheid.
Toen Jezus sprak over geloof zo klein als een mosterdzaadje dat bergen verplaatst, had hij het niet over wensdenken. Hij sprak over het onwankelbare weten dat ontstaat, wanneer je de goddelijke aanwezigheid rechtstreeks ervaart, zelfs al is het maar voor een moment.
Dat kleine zaadje van echt weten [door persoonlijke ervaring ermee], niet geloven, maar zeker weten, heeft de kracht om alles om te vormen. Het is net als wanneer je weet dat vuur heet is doordat je het ervoer, niet omdat iemand het je vertelde. Dat is het soort vertrouwen dat de werkelijkheid daadwerkelijk verandert, omdat het voortkomt uit persoonlijke verbinding ermee, niet uit het proberen jezelf van iets te overtuigen.

Deze vier woorden alleen al, abwun, malkutha, shbuk, aykana, verstevigen het fundament.
Het goddelijke is je adem. De hemel is hier en nu. Vergeving is zelfbevrijding. Geloof is onmiddellijk weten. Dit is niet het kerkelijke christendom van controle, schuldgevoel en catechismus (geloofsleer). Dit is de mystieke leer van persoonlijk ontwaken die 2000 jaar lang voor ieders ogen verborgen was.

5. Khobane. Laten we nu ingaan op het vijfde woord. En dit woord zou je wel eens tot in je kern kunnen raken, want het onthult iets over lijden dat instellingen eeuwenlang hebben gebruikt om mensen te overheersen. Het woord is ‘khobane’, vertaald als zonde, overtreding en schuld. Wat komt er in je op als je het woord zonde hoort? Waarschijnlijk heb je iets slechts gedaan, iets wat je onrein maakt, iets wat je van God scheidt, waardoor je straf verdient, een strafverwachting krijgt. Dat is precies wat de vertalers je wilden laten geloven. Maar khobane betekent in het Aramees iets radicaal anders. Khobane komt van een grondwoord dat 'het doel missen' betekent, zoals een boogschutter die een pijl afschiet, die het midden van de roos mist.
Het betekent ook verstrikt raken, in de knoop komen of van het pad afdwalen. Stel je voor dat je door een bos loopt en er is een duidelijk pad dat je naar huis leidt, maar je raakt afgeleid en dwaalt af, en geraakt in de doornstruiken. Je bent niet slecht omdat je afdwaalt. Je bent gewoon verdwaald, verstrikt in de bramen, daardoor beschadigd. Dat is khobane. Het gaat er niet om dat jijzelf fundamenteel slecht of gebroken bent. Het gaat erom dat je de weg kwijt bent geraakt, je ware aard bent vergeten, verstrikt bent geraakt in verwarring [door deze wereld].
Toen Jezus zei: "Vergeef ons onze zonden," bedoelde hij eigenlijk: "Help ons los te komen van de manieren, waarop we ons hebben vergist, van de wijzen waarop we zijn afgedwaald van het pad naar wie we werkelijk op weg zijn. We hoeven ons er niet voor te schamen [want we zijn in deze leerschool met opzet schijnbaar aan onszelf overgelaten]. Er wacht ons daarom geen eeuwige straf. Er is alleen de vriendelijke raad om terug te keren naar onze kern, terug te keren naar de waarheid, om uit de stekelige verwarring te stappen en terug te keren naar het rechte pad. Dit verandert alles aan schuldgevoel, nietwaar? Je bent geen zondaar die wanhopig verlossing nodig heeft. Je bent een goddelijk wezen dat zichzelf hier is vergeten en zich alleen nog weer moet herinneren dat goddelijke wezen te zijn.”

6. Tethey. Het zesde woord is ‘tethey’ of neshia, vaak vertaald als ‘verleiding’ in de zin 'leid ons niet in verzoeking’. Generaties lang hebben mensen deze zin gebeden, denkend dat ze God vroegen hen niet op de proef te stellen, hen geen kwaad voor hun neus te houden als een soort geestelijke val. Maar het Aramees onthult iets heel anders. Tethey betekent niet verleiding. Het betekent ‘afleiding’, ‘oppervlakkige schijn’, de oppervlakkige schittering van dingen die de aandacht trekken, maar niet belangrijk zijn.
Denk maar eens aan hoe je de hele dag kunt piekeren over dingen die over een jaar helemaal niets meer uitmaken. Of hoe je volledig kunt opgaan in wat mensen van je denken, in jezelf vergelijken met anderen, in het najagen van dingen die aantrekkelijk lijken, maar je leeg achterlaten. Dat is tethey. Het is de hypnotiserende aantrekkingskracht van afleidingen, die je aandacht opeisen, maar die een illusie zijn, die je de diepere waarheid over wie je bent, doen vergeten.

Toen Jezus mensen leerde bidden: “Laat ons niet in verleiding terechtkomen,” zei Hij: “Houd ons gericht op wat echt is. Laat ons niet verdwalen in de oppervlakkige ruis. Help ons wakker te blijven voor de diepere stroom van de werkelijkheid.”
En neshia betekent, vergeten, het bewustzijn verliezen. Het is net als wanneer je aan het autorijden bent en je je plotseling beseft dat je tientallen kilometers hebt afgelegd zonder iets te merken, omdat je gedachten ergens anders waren en je jezelf was vergeten.
Jezus was aan het onderwijzen. Laat me niet in slaap vallen voor de heilige aanwezigheid die [ik in wezen ben en die] hier en nu is. Laat me niet vergeten dat [door mij als menselijke geest] elk moment heilig is. Dit gaat niet over het weerstaan van kwade verleidingen. Het gaat erom aanwezig te blijven, bewust van zichzelf te blijven, niet gehypnotiseerd te worden door de tienduizend dingen die je aandacht afleiden van het wonder van het leven [dat je zelf bent].

7. Taba. Het zevende woord brengt alles samen en dat is het woord ‘taba’ of ‘bisha’, vertaald als goed en kwaad. In het westerse christendom zijn goed en kwaad absolute categorieë;n, kosmische krachten, verwikkeld in een eeuwige strijd. Je hoort aan de goede kant te staan, anders word je verdoemd. Maar in het Aramees betekent ‘taba’ rijp, volwassen, in harmonie, zoals rijp fruit dat geschikt is om te eten. En ‘bisha’ betekent onrijp, onvolgroeid, nog niet in orde, zoals fruit dat nog groen is en buikpijn veroorzaakt als je het eet. Dat is het verschil. In plaats van een kosmische morele oorlogsvoering, onderwees Jezus over groei, ontwikkeling, het juiste tijdstip, rijpheid, volgroeidheid. Iemand is niet slecht, maar is alleen nog niet rijp, nog niet ontwikkeld. Iemand is niet verdoemd. Diegene is gewoon nog niet volgroeid in zijn of haar inzicht [en is nog onderweg, is nog niet geworden wat het zou kunnen zijn].

Dit haalt de angel uit de spiritualiteit. Er is niemand om te veroordelen, niemand om af te keuren. Er is alleen geduld nodig om mensen zich op hun eigen tijd te laten ontwikkelen [uit vrije keuze en in hun eigen tempo], ook jijzelf. Als je een fout maakt, ben je niet meteen een slecht mens. Je bent gewoon nog niet volgroeid op dat gebied. Als iemand je pijn doet, is diegene niet meteen een monster. Diegene handelt nog vanuit onwetendheid, vanuit onzekerheid.

Deze leer van taba en bisha schept mededogen in plaats van veroordeling. Het wijst op groei in plaats van schuld en schaamte. Jezus keek naar de wereld en zag een [proef]tuin, waar alles zich in verschillende trappen van ontwikkeling bevond. En zijn taak was niet om het onrijpe fruit te straffen, maar om het licht en water te verschaffen, dat alles helpt rijpen. Dat is waarvoor hij je uitnodigt je open te stellen. Hij kwam niet om de wereld te verdelen in de geredden en de verdoemden, maar om te erkennen, dat alle wezens zich ontwikkelen, onderweg zijn naar ontwaking, ieder op zijn eigen tijd en eigen snelheid.

De betekenis van deze zeven woorden, abwun, malkutha, shbuk, aykana, khobane, tethey, taba vormen een complete leer [een geestelijke levensbeschouwing]. Het goddelijke is ook in je adem. De hemel is hier en nu. Bevrijding is jezelf doorzien en bewust worden. Geloof is rechtstreeks weten. Er is geen zonde, alleen ‘het doel missen’. Er is geen verleiding, alleen afleiding van de waarheid en de weg. Er is geen kwaad, alleen onontwikkeldheid.
Dit is Jezus’ leer die begraven is. Dit is de mystieke kern waarvan instituties bang waren haar niet te kunnen beheersen. Dus hebben ze het verkeerd vertaald, in angst gehuld en het aan de gelovigen teruggegeven als religie. Maar nu weet je het. En als je het eenmaal weet, kun je het niet meer ongedaan maken. De woorden zijn opnieuw gesproken, maar nu in hun oorspronkelijke kracht. En in je geest is iets ontwaakt, waarvan hij altijd al vaag wist, dat het waar was.
[Deze inzichten leiden tot Jezus als rabbi, geestelijke leraar, voor leerlingen, mensen, die in een leerschool zijn geplaatst, waar ze de gelegenheid hebben zichzelf (in stilte begeleid) tot ontwikkeling te brengen.]
terug naar de Inhoud

2. De toepassing ervan
Nu je deze zeven Aramese woorden en hun ware betekenis kent, is de vraag: hoe gebruik je deze kennis? Hoe neem je deze oude mystieke waarheden en laat je ze je dagelijks leven transformeren? Want wijsheid zonder handelen is slechts ‘interessante informatie’. Het vormt je niet. Jezus leerde deze begrippen niet om mensen er alleen over te laten nadenken. Hij leerde ze zodat mensen ze konden opnemen, konden leven, toepassen, ze konden worden.

Laten we daarom eens kijken naar praktische manieren om elk van deze zeven woorden in de praktijk te brengen.
- Ten eerste, oefen de 'abwun'-ademhaling. Stop een aantal keer per dag met wat je aan het doen bent en haal drie keer langzaam en bewust adem. Zeg bij het inademen in stilte: "Abwun, en bedenk dat je de goddelijke scheppende kracht inademt die al het leven bezielt." Voel bij het uitademen hoe je terugkeert naar diezelfde aanwezigheid. Je bent er niet van gescheiden. Je bent als een golf die opkomt en weer wegzakt, maar nooit losstaat van de oceaan. Doe dit als je wakker wordt, voor de maaltijden, als je spanning ervaart en voor het slapengaan. Maak van je ademhaling een voortdurende herinnering dat het heilige niet iets is waar je naar moet reiken. Het is de kracht, die nu in jou ademt.
- Ten tweede, oefen het 'malkutha'-bewustzijn. Zoek naar aanwijzingen dat goddelijke intelligentie alles nu organiseert, niet ergens in de toekomst. Merk op hoe je lichaam een wond geneest zonder dat je het hoeft te sturen. Merk op hoe de natuur precies weet wanneer ze moet bloeien en wanneer ze moet rusten. Merk de perfecte timing op van dingen die op toeval lijken, maar die door boven geleid aanvoelen. Houd een klein notitieboekje bij en schrijf elke avond een moment op waarop je deze onzichtbare intelligentie aan het werk zag. Naarmate je jezelf oefent om het te zien, zul je beseffen dat het koninkrijk der hemelen niet komt. Het is er altijd al geweest, werkzaam achter alles.
- Ten derde, oefen shbuk, de kunst van het ontwarren, oplossen. Denk elke avond voor het slapengaan aan een knoop in je hoofd, die je wilt losmaken. Misschien is het wrok jegens iemand die je pijn heeft gedaan. Misschien is het de overtuiging dat je niet goed genoeg bent. Misschien is het angst voor de toekomst. Vecht er niet tegen. Schaam je er niet voor. Neem het gewoon rustig waar, alsof je naar een in de knoop geraakte ketting kijkt. Zeg dan hardop of in gedachten: "Ik maak deze knoop los. Ik keer terug naar mijn oorspronkelijke natuur." Adem diep in en stel je voor dat de knoop een klein beetje losser wordt. Je hoeft niet alles in één keer op te lossen. Zelfs de kleinste ontwarring schept al ruimte voor jezelf om te gaan schijnen.
- Ten vierde, bouw aykana op. Diep vertrouwen door rechtstreekse ervaring. Dit is doorslaggevend. Stop met te trachten dingen te geloven, die je niet zelf hebt ervaren. Test in plaats daarvan alles. Let tijdens het ademhalen op of je je daadwerkelijk anders voelt. Let tijdens het zoeken naar malkutha op of je daadwerkelijk patronen van intelligentie ziet. Let tijdens het ontwarren op of je je daadwerkelijk lichter voelt. Laat je geloof gebouwd zijn op je eigen rechtstreekse, geestelijke ervaring, niet op wat anderen je hebben verteld te geloven. Schrijf je ervaringen op. Houd ze bij. Vertrouw meer op wat je zelf ontdekt, dan op wat welk boek of welke leraar dan ook, zegt. Zo ontwikkel je het onwankelbare weten, dat Jezus geloof noemde. Niet geloof in doctrines, maar vertrouwen in wat je zelf hebt ervaren.
- Ten vijfde, herformuleer khobane wanneer je je doel mist. De volgende keer dat je een fout maakt, beschouw dan jezelf voordat de spiraal van schuld en schaamte begint. In plaats van: "Ik ben zo'n vreselijk mens," zeg je: "Ik heb mijn doel gemist. Ik ben verstrikt geraakt. Ik ben van het pad afgedwaald." Vraag jezelf dan af: "Wat was mijn doel? Wat is het juiste pad? Hoe vind ik mijn weg terug?" Behandel jezelf zoals je een kind zou behandelen dat verdwaald is in het bos, niet met straf, maar met zachte begeleiding terug naar de veiligheid. En wanneer iemand anders je pijn doet, probeer hun gedrag te zien als khobane. Ze zijn verstrikt. Ze zijn afgedwaald van hun ware aard. Ze schieten blindelings pijlen omdat ze zelf pijn hebben. Dit betekent niet dat je misbruik accepteert, maar het betekent wel dat je het niet langer persoonlijk opvat en dat je reageert met wijsheid in plaats van impulsief.
- Ten zesde, herken tethey. Herken de afleidingen. Begin op te merken wanneer je wordt meegesleurd in oppervlakkige gebeurtenissen, in illusies die belangrijk lijken, maar schijn zijn, niet echt zijn. Stel jezelf met enige regelmaat de vraag: "Ben ik gericht op wat er nu echt toe doet of word ik afgeleid?" Wanneer je merkt dat je gedachteloos plaatjes zit te kijken, je zorgen maakt over dingen waar je geen controle over hebt, jezelf vergelijkt met anderen, verstrikt raakt in drama dat volgende week niet meer relevant is, pauzeer dan even. Haal diep adem. Vraag jezelf af wat er nu, op dit moment, echt en waar is. Meestal is wat echt is eenvoudiger dan al het lawaai. Je ademt. Je leeft. Je bent je bewust. Ergens in de buurt is schoonheid. Als je kijkt, keer dan terug naar die schoonheid. Zo voorkom je dat je gehypnotiseerd wordt door tieners. Tracht steeds weer tot jezelf te komen.
- Ten zevende, oefen taba-bewustzijn, het onderscheiden van rijpheid en onrijpheid. Wanneer je jezelf streng beoordeelt, vraag je dan af: "Ben ik op dit gebied gewoon nog niet voldoende ontwikkeld?" Wanneer iemand je teleurstelt, vraag je dan af: "Handelt die persoon vanuit onontwikkeldheid?”
Dit betekent niet dat je geen grenzen kent of dat je schadelijk gedrag accepteert. Het betekent dat je stopt met bovenop alles het gif van morele veroordeling te gooien. Een tuinier schreeuwt niet tegen onrijpe tomaten, dat ze sneller rood moeten worden. Een tuinier creë;ert de juiste omstandigheden voor rijping: licht, water, geduld en tijd. Doe hetzelfde voor jezelf en anderen. Vraag jezelf af: "Wat zou deze situatie helpen rijpen? Wat zou hier meer licht brengen? Wat zou de groei bevorderen?"
terug naar de Inhoud

3. Samenvatting van abwun, malkutha, shbuk, aykana, khobane, tethey en taba
Hier is een eenvoudige dagelijkse oefening die alle zeven met elkaar verbindt. Neem elke ochtend 5 minuten de tijd om rustig te zitten. Doe een minuut lang buikademhaling. Stel vervolgens de intentie om goddelijke intelligentie in je dag op te merken. Identificeer één khobane, één punt waar je de plank hebt misgeslagen en oefen shbuk, om die knoop los te maken. Herinner jezelf eraan dat aykana groeit vanuit je directe ervaring. Blijf dus alert en merk op wat waar is. Wees waakzaam voor tethey, de afleidingen die je uit het hier en nu trekken, en zie iedereen, inclusief jezelf, door de bril van taba en bisha, rijpheid en onrijpheid, groei en wording.
Het belangrijkste om te begrijpen is dit: dit zijn niet zomaar mooie ideeë;n om over na te denken. Dit zijn oefeningen die je bewustzijnstoestand omvormen. Elke keer dat je buikademhaling verkiest boven angst, verander je je relatie met het goddelijke. Elke keer dat je shbuk verkiest boven wrok, bevrijd je jezelf. Elke keer dat je ervoor kiest om onbeheerstheid te zien in plaats van kwaad, stap je in het bewustzijn dat Jezus belichaamde.
En daar ging het altijd al om. Niet om Jezus te aanbidden, maar om op hem te lijken, te ontwaken tot dezelfde waarheid, waarin hij wandelde, dezelfde krachtige woorden te spreken die hij sprak. Dus hier zijn we aan het einde van deze reis.
Maar eigenlijk is het pas het begin. We hebben samen zeven Aramese woorden doorgenomen die Jezus daadwerkelijk sprak: abwun, malkutha, shbuk, aykana, khobane, tethey, taba. En daarbij hebben we een leer ontdekt die zo radicaal en bevrijdend is, dat ze verborgen moest blijven onder lagen van onjuiste beoordeling en institutionele controle.

Want als mensen echt zouden begrijpen wat Jezus zei, als ze echt zouden beseffen dat het goddelijke zo dichtbij is als hun adem, dat de hemel hier en nu is, dat ze zich kunnen bevrijden van lijden, dat er geen zonde is, alleen het missen van het doel, dat geloof rechtstreeks weten is, geen blind geloof. Als mensen dit echt zouden begrijpen, zouden ze geen priester als bemiddellaar meer nodig hebben. Zouden ze niemand meer nodig hebben om te zeggen dat ze het waard zijn. Zouden ze niemand meer nodig hebben om hen vergeving te schenken. Je zou niemand nodig hebben, die je ooit de hemel belooft als je nu gehoorzaam bent. Je zou je eigen goddelijke natuur herkennen.
Neem de verantwoordelijkheid voor je eigen ontwaken en gebruik de kracht die altijd al van jou is geweest. En dat is precies wat Jezus leerde. Geen nieuwe religie om mensen te controleren, maar een eeuwenoud pad om hen te bevrijden. Denk eens na over wat er verandert als je deze zeven woorden tot je laat doordringen. Wanneer je morgen wakker wordt en je eerste ademteug neemt als abwun, als de goddelijke scheppende kracht die door je heen stroomt. Hoe begint je dag anders als je de hele dag door naar malkutha zoekt en de intelligentie opmerkt die alles organiseert? Hoe verandert dat je angst voor de toekomst? Wanneer je 's avonds shabbuk beoefent en de knopen van wrok en angst ontwart, hoe verandert dat je slaap, je dromen, je vrede? Wanneer je hmona bouwt op je eigen directe ervaring in plaats van op geleende overtuigingen, hoe maakt dat je onwankelbaar?

Als je je fouten ziet als khobane, als net niet helemaal het doel bereiken, als even van het pad afwijken in plaats van als bewijs dat je gefaald hebt, hoe transformeert dat je schuldgevoel dan in medeleven? Als je merkt dat je terugvalt in vroegere gewoontes, de afleidingen en illusies die je wegtrekken van het hier en nu, en je vervolgens zachtjes terugbrengt naar wat echt is, hoe verdiept dat dan je levendigheid? En als je iedereen, ook jezelf, ziet door de bril van tova en bisha, rijpheid en onrijpheid in plaats van goed en kwaad, hoe opent dat dan je hart voor een liefde die alles omvat? Dit zijn geen kleine verschuivingen.
Dit is een complete transformatie van het bewustzijn. Dit is ontwaken uit een 2000 jaar oude droom die je vertelde dat je afgescheiden, gevallen, onwaardig en behoeftig aan externe verlossing was. En de realiteit betreden dat je de adem van het goddelijke bent, dat je al thuis bent, dat je nooit echt verloren bent geweest, slechts even vergeetachtig, en dat je je nu herinnert.
Ik wil dat je iets belangrijks begrijpt. De instellingen die deze woorden verkeerd hebben vertaald, deden dat niet uit pure kwaadaardigheid. Ze deden het omdat ze het zelf waren vergeten. Generatie na generatie verwijderde de vertaling van de vertaling van de vertaling zich steeds verder van de levende waarheid, totdat er alleen nog de lege hulzen van woorden overbleven die ooit trilden van kracht. Maar de oorspronkelijke leer stierf nooit. Ze werd bewaard in het Aramees, wachtend in de oude geschriften die bewaard werden in de harten van mystici, die wisten dat mensen er ooit klaar voor zouden zijn om het weer te horen.

En die dag is nu. Die mensen, dat ben jij. Je kijkt naar deze video omdat iets in je geest je riep om je je te herinneren. Iets in jou kent deze waarheden al. En ze opnieuw horen uitspreken in hun oorspronkelijke kracht is slechts het ontwaken van wat er altijd al was. Je hoeft niet iets te worden wat je niet bent. Je hoeft je alleen maar los te maken van alles wat je is verteld dat je moest zijn. Dus, hier is mijn uitnodiging aan jou.
Laat dit niet zomaar weer een interessante video zijn die je bekijkt en vergeet. Neem een van deze zeven woorden en leef er een week mee. Laat het je metgezel worden, je leraar, je toegangspoort tot directe ervaring. Begin met abwun als je verbinding wilt voelen. Begin als je een last met je meedraagt. Begin met malkutha als je het heilige in het alledaagse wilt zien. Laat het woord op je inwerken zoals water op steen inwerkt, niet door dwang, maar door een voortdurende, zachte aanwezigheid. En let dan op wat er gebeurt. Merk op hoe je relaties veranderen. Merk op hoe je innerlijke tweegesprek verandert. Merk op hoe momenten van genade vaker voorkomen. Merk op hoe je minder bang en meer vertrouwend wordt, minder veroordelend en meer mededogend, minder gespannen en meer open.
Dit is de vrucht van het spreken van de woorden die Jezus sprak, niet in het oude Galilea, maar hier en nu in je eigen leven. De waarheid is dat het christendom nooit bedoeld was als een religie óver Jezus, om Jezus te aanbidden. Het was bedoeld als de leer ván Jezus, een pad van ontwaken dat iedereen kan bewandelen, ongeacht achtergrond, overtuigingen of verleden.

Deze zeven Aramese woorden zijn de sleutels die de weg naar dat pad ontsluiten. Ze behoren niet toe aan een kerk of instelling. Ze behoren aan jou. Ze behoren toe aan iedereen die oren heeft om te horen en een hart dat bereid is te onthouden. Neem deze sleutels dus, gebruik ze, en terwijl je dat doet, zul je ontdekken dat het christendom dat begraven lag onder verkeerde vertalingen, gebruiken en leerstellingen, de meest revolutionaire spirituele leer is die de wereld ooit heeft gekend. Niet omdat het ooit verlossing belooft, maar omdat het bevrijding brengt, nu, in deze ademhaling, in dit moment, in deze kostbare, heilige, volstrekt gewone ervaring van het leven zelf.
terug naar de Inhoud

4. Het oorspronkelijke Aramese ‘Onze Vader’
Abwoon d’bwashmaya 
Nethqadash shmakh 
Teytey malkuthakh
 Nehwey tzevyanach aykanna d’bwashmaya aph b’arha
 Hawvlan lachma d’sunqanan yaomana
 Washboqlan khaubayn (wakhtahayn) aykana daph khnan shbwoqan l’khayyabayn 
Wela tahlan l’nesyuna. Ela patzan min bisha Metol dilakhie malkutha wahayla wateshbukhta l’ahlam almin.

Hertaling van het ‘Onze Vader’ door Bram Moerland
Bron van Zijn,
 die ik ontmoet in wat mij ontroert,
 Ik geef u een naam 
opdat ik u een plaats kan geven in mijn leven. 
Bundel uw licht in mij - maak het nuttig. 
Vestig uw rijk van eenheid nu,
 uw enige verlangen handelt dan samen met het onze.
 Schenk ons wat we elke dag nodig hebben
 aan brood en aan inzicht.
 Maak de koorden van fouten los
 die ons vastbinden aan het verleden, 
opdat wij ook anderen hun misstappen kunnen vergeven.
 Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden.
 Uit u wordt geboren:
 de alwerkzame wil, 
de levende kracht om te handelen,
 en het lied dat alles verfraait en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt.

Bronnen, o.a.

Neil Douglas-Klotz - Gebeden van de Kosmos
Godsdienstonderzoeker
Zie het Literatuuroverzicht in het Menu

Google AI-modus
Wat is de betekenis van deze Arameese woorden: abwun, malkutha, shbuk, aykana, khobane, tethey, taba?
Deze woorden zijn afkomstig uit het Aramese Onze Vader (Abwoon d'bwashmaya), de taal die Jezus sprak. De betekenissen zijn diepgeworteld in de spirituele context van dit gebed:
Abwun: "Onze Vader" of "Bron van het Zijn". Het combineert abba (vader) met woon (baarmoeder), wat verwijst naar een goddelijke bron die zowel mannelijke als vrouwelijke scheppingskracht bevat.
Malkutha: "Koninkrijk", "Heerschappij" of "Rijk van eenheid". Het duidt op een sfeer waar de goddelijke wil regeert.
Shbuk (of Shbaq): "Vergeef", "laat los" of "bevrijd". Het wordt gebruikt in de zin van het losmaken van de koorden van fouten die ons aan het verleden ketenen.
Aykana: "Zoals" of "op dezelfde wijze". Het verbindt de goddelijke realiteit met de aardse realiteit ("zoals in de hemel, zo ook op aarde").
Khobane (of Chovayn): "Schulden", "fouten" of "overtredingen". Het verwijst naar de morele of spirituele lasten die we dragen.
Tethey (of Teytey): "Laat komen". Het is een uitnodiging aan het goddelijke rijk om zich in het hier en nu te manifesteren.
Taba (of Teshbukhta): "Heerlijkheid", "lof" of "het goede". In de context van de afsluiting van het gebed verwijst het naar de schittering en de zegen van de goddelijke aanwezigheid.
Voor een diepere spirituele beleving kun je de volledige hertalingen bekijken op Abwoon.org

Interpreting the Lord's Prayer from the Aramaic:
https://redeemerbaltimore.org/interpreting-the-lords-prayer-from-the-aramaic/
Church of the Redeemer, Baltimore

terug naar de vragenlijst

terug naar het weblog

^